Hoeveel eicellen heb ik?

De levensloop van de eicellen

Ben jij je bewust van de wonderen en mysteries van je eigen lichaam?

Het verhaal begint al vroeg, wanneer je als vrouwelijke foetus in de baarmoeder van je moeder zit. Op dat moment, rond de 20 weken van de zwangerschap, heb je het hoogste aantal eicellen dat je ooit zult hebben, ongeveer zeven miljoen. Dit aantal is het hoogtepunt van je eicelvoorraad, en het neemt alleen maar af vanaf dat moment.

Bij je geboorte is deze voorraad al gedaald tot ongeveer twee miljoen eicellen. Deze gestage daling zet zich voort tot aan de puberteit. Tegen de tijd dat je menstruatie begint, heb je nog slechts tussen 300.000 à 500.000 eicellen over. Belangrijk om te weten is dat je gedurende je leven geen nieuwe eicellen aanmaakt. Het aantal dat je bij je geboorte hebt, is het maximale aantal dat je zult hebben.

Het continue afnemen van je eicelvoorraad is een proces dat volledig losstaat van externe factoren zoals anticonceptiepillen, zwangerschappen, voedingssupplementen, of je algemene gezondheid en levensstijl. Het is een onvermijdelijk onderdeel van het vrouw-zijn en hoort bij de natuurlijke levenscyclus. Als vrouw ben je het meest vruchtbaar in je twintiger jaren en begin dertiger jaren. Na midden dertig begint je vruchtbaarheid langzaam af te nemen tot aan de menopauze. Tijdens de meeste menstruatiecycli rijpt er één eicel, die dan loskomt van de eierstok tijdens de ovulatie, in afwachting van bevruchting. Je ovariële reserve, het totale aantal eicellen, neemt echter sneller af, met een verlies van ongeveer 1000 eicellen per maand vanaf het begin van je menstruaties.

Gedurende je leven worden er ongeveer 500 volwassen eicellen afgegeven door je eierstokken. Wanneer deze voorraad uitgeput raakt, stoppen je eierstokken met het aanmaken van oestrogeen, en begint de menopauze. Voor de meeste vrouwen gebeurt dit rond de leeftijd van 50, met een gemiddelde leeftijd van 51,4 jaar in onze westerse landen. Vanaf dat moment is een natuurlijke zwangerschap niet meer mogelijk.

Heb ik nog voldoende eicellen? Hoe kan je het aantal meten?

Het begrijpen van je ovariële reserve, ofwel het aantal beschikbare eicellen, is een belangrijk aspect van vruchtbaarheidsbewustzijn. Hoewel het niet mogelijk is om het exacte aantal eicellen direct te tellen, kunnen medische tests nuttige indicaties geven.

Een van de belangrijkste tests in dit opzicht is de AMH-test, die het niveau van het anti-Müller-hormoon in je bloed meet. Dit hormoon wordt geproduceerd door de cellen in de follikels van je eierstokken. Het AMH-niveau geeft een indicatie van het aantal eicellen dat je nog hebt, dus van de omvang van je eicelvoorraad.

Belangrijk om te weten: AMH zegt niets over de kwaliteit van je eicellen, en een AMH-waarde voorspelt niet of je op natuurlijke weg zwanger kunt worden. Een lagere waarde betekent dus niet dat een zwangerschap uitgesloten is, en een hogere waarde is geen garantie. Een AMH-test wordt aangevraagd en geïnterpreteerd door je huisarts, gynaecoloog of fertiliteitsarts, altijd samen met je leeftijd, je cyclus en je voorgeschiedenis.

De AMH-test is bruikbaar omdat het niveau van dit hormoon relatief stabiel blijft gedurende de menstruatiecyclus, in tegenstelling tot andere hormonen die sterker schommelen. Daarom biedt hij een consistenter beeld van de ovariële reserve dan sommige andere tests.

Naast de AMH-test is er de antrale follikeltelling, die uitgevoerd wordt via een transvaginale echografie. Daarbij worden de antrale follikels in je eierstokken geteld: kleine, met vloeistof gevulde blaasjes waarin eicellen zich ontwikkelen. Een hoger aantal antrale follikels wijst op een ruimere eicelvoorraad. Deze methode wordt vaak gebruikt in fertiliteitsklinieken, als onderdeel van een breder onderzoek.

Denk je na over je vruchtbaarheid en een kinderwens? Lees dan meer over acupunctuur bij kinderwens. Acupunctuur vervangt het onderzoek en de begeleiding door je huisarts of fertiliteitsarts niet, maar kan er wel naast staan.